"അക്ഷരം അഗ്നിയാണെന്ന്‌" പണ്ടേ ഒരു പറച്ചിലുണ്ടായിരുന്നു. അഗ്നി കൊണ്ട്‌ അന്നമുണ്ടാക്കാം മറിച്ചുപയോഗിച്ച്‌ അന്യനെ കരിക്കട്ടയുമാക്കാം. അതുകൊണ്ടാവാം 'തീ കൊണ്ട്‌ കളിക്കരുതെന്നും', "തീ കൊള്ളി കൊണ്ട്‌ തല ചൊറിയരുതെന്നു"മൊക്കെ അന്നേ നാട്ടാരു പറഞ്ഞത്‌.
ലോകം ഇന്നേവരേയായി അക്ഷരങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ കൂടുതള്‍ കളിച്ചത്‌ അച്ചടി മാധ്യമങ്ങളാവാം. എങ്ങിനെയൊക്കെ, ഏതിനെയൊക്കെ തീ കൊളുത്താമെന്നും തീ കെടുത്താമെന്നും അവര്‍ക്ക്‌ നന്നായിട്ടറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ `എഡിറ്റിംഗ്‌' എന്നത്‌ ഇവിടെയൊക്കെ അനിവാര്യമായിരുന്നു. നിലിവിലുള്ള നിയമ സംവിധാനങ്ങള്‍, സമൂഹമനസ്സ്‌ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം പരിഗണിച്ചായിരുന്നു ഈ ഏര്‍പ്പാട്‌.
അച്ചടി വിട്ട്‌ അക്ഷരം ബൂലോഗത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും ഒരു വ്യക്തിക്ക്‌ തനിക്കു തോന്നിയത്‌ അതു പോലെ പറയാനുള്ള അവസരമുണ്ടായി. ഇവിടെ എഡിറ്റിംഗിനുള്ള മാനദണ്ഡം അതെഴുതിയ വ്യക്തിയുടെ ചില ധാരണകളും, സങ്കല്‍പങ്ങളും മാത്രമായി.
നിയമങ്ങളും പൊതുവായ ചില ചിട്ടവട്ടങ്ങളും സ്വയം സ്വീകരിച്ചത്‌ പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ സുഗമമായ മുന്നോട്ടു പോക്കിനു വേണ്ടിയാണ്‌. അന്നേവരേയും സമൂഹം പിന്തുടര്‍ന്ന ചില പ്രാകൃത ആചാരങ്ങളും എന്തിന്‌, പൊതു സമൂഹത്തിന്റെ നീതിപൂവ്വകമായ മുന്നോട്ടുപോക്കിന്‌ തടസ്സം നിന്ന ചില നിയമങ്ങള്‍ പോലും തിരുത്തപ്പെട്ടത്ത്‌ എല്ലാവരുടേയും ഉന്നതി ലക്ഷ്യം വെച്ചു തന്നെയായിരുന്നു. നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച അച്ചടി അക്ഷരങ്ങളുടെ എഡിറ്റിംഗും ഇതിനെ ആസ്‌പദമാക്കി തന്നെയാണ്‌.
ബൂലോഗ എഴുത്തുകാര്‍ സ്വീകരിക്കേണ്ട എഡിറ്റിംഗിനെക്കുറിച്ചും സ്വയംക്രമീകരണങ്ങളുടെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച്‌ ഒന്നു സൂചിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്‌ ഇത്രയും പറഞ്ഞത്‌. പൊതുസമൂഹത്തെ മുന്നില്‍ കണ്ടുകൊണ്ടുള്ള ഇത്തരം നിയന്ത്രണങ്ങളാണ്‌ മനുഷ്യനെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത്‌. അന്യനെ തെറി വിളിക്കുക, അപവാദം പറയുക, പരദൂഷണം ചമക്കുക, അപമാനിക്കുക തുടങ്ങി തോന്നിയതുപോലെ പറയുന്നതില്‍ മാത്രം ശ്രദ്ധയാവുമ്പോള്‍ മനുഷ്യന്റെ മുന്നോട്ടുപോക്കിന്‌ ഇതെങ്ങിനെയാണ്‌ സഹായകരമാവുക. ക്രൈം നന്ദകുമാര്‍ ചെയ്‌തതുപോലെ തെളിവൊന്നുമില്ലാതെ എന്തും ഏതും പറയാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും അവസരം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പൊതുസമൂഹത്തിന്‌ അത്‌ എത്രത്തോളം ഗുണകരമാവും ? അതല്ല സ്വാതന്ത്ര്യം. തിന്‍മകള്‍ക്കെതിരായ പോരാട്ടം നടക്കുന്നത്‌ എല്ലാവരുടേയും ഉന്നതി ലക്ഷ്യമിട്ടാണ്‌. അങ്ങിനെയാണ്‌ മനുഷ്യപുരോഗതി കൈവരിക്കുന്നത്‌. അല്ലാതെ താന്‍ താന്‍ ധാരണാപിശകുകള്‍ തെറിഭാഷയില്‍ അവകരിപ്പിച്ച്‌ സ്വയം നാറിയും അന്യനെ നാറ്റിച്ചും നടക്കുന്നത്‌ എങ്ങിനെയാണ്‌ സ്വാതന്ത്ര്യമാവുന്നത്‌ ?
പരസ്‌പരം വൈരം വിതക്കാന്‍ പര്യാപ്‌തമായ രീതിയില്‍ നിലപാടുകള്‍ എടുക്കുകയും വാക്കുകള്‍ പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍, ബാഹ്യ ഇടപെടലുകള്‍ക്ക്‌ അവസരം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്‌ പരാതിക്കാരന്‍മാത്രമല്ല പ്രതി കൂടിയാണ്‌ എന്ന കാര്യം ഓര്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്‌.
അതെ, സ്വയം അച്ചടക്കം പാലിച്ചിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ബാഹ്യശക്തികളുടെ ഇടപെടലുകളിലേക്ക്‌ അത്‌ വലിച്ചിഴക്കപ്പെടും. ചിത്രകാരന്‍ എന്ന ബ്ലോഗര്‍ക്കെതിരായി ഉണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്ന പോലീസ്‌ കേസിനെക്കുറിച്ച്‌ ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ വേണം ചിന്തിക്കാന്‍.
ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നരീതിയില്‍, മറ്റു മാധ്യമങ്ങള്‍ ഒളിച്ചുവെക്കാനും പൊതു സമൂഹം പുറമെ വരണമെന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പല തെളിവുകളും ബ്ലോഗിലൂടെ പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടാനും പൊതുസമൂഹത്തില്‍ നീതിനിര്‍വ്വഹണം നടപ്പിലാക്കാനും സഹായകരമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്‌ തടയാന്‍ ഈ പരാതിക്കാരനും "ഞഞ്ഞാമിഞ്ഞാ" തെറി ഡയലോഗടിച്ച്‌ വിവാദം വിളിച്ചു വരുത്തുന്ന ചിത്രകാരനെപോലുള്ളവരും ഒരു പോലെ കാരണക്കാരായി മാറുന്നു.
പരാതിക്കാരന്‌ തന്റെ അഭിപ്രായം നേരിട്ടു പറയാനുള്ള അവസരം ബ്ലോഗില്‍ ഉണ്ടായിട്ടും അതുപയോഗപ്പെടുത്താതെ, യുക്തപൂര്‍വ്വം അന്യനെ തിരുത്താന്‍ ശ്രമിക്കാതെ മറ്റു മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളുടെ പിന്നാലെ പോയത്‌ പരാതിക്കാരന്റെ ഭീരത്വമായി മാത്രമെ കാണാന്‍ കഴിയു. സംവാദങ്ങള്‍ക്കുള്ള അവസരം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്‌.
Monday, January 19, 2009
Thursday, December 11, 2008
ബൂലോഗ സമാധാനി
പരസ്യം പതിച്ചതുപോലെ കുറേ ദിവസങ്ങളായി ഒരേ ബ്ലോഗ് പോസ്‌റ്റു തന്നെ പല തവണകളായി അഗ്രിഗേറ്ററുകളില്‍ കണ്ട്‌ വിരസത തോന്നുന്നു.
"ബ്ലോഗുകള്‍ ശാന്തിയും സുരക്ഷയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവയാവണം"
എന്ന വളരെ ആകര്‍ഷണീയമായ വാക്കുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച്‌ ചെയ്യുന്ന പ്രവര്‍ത്തി നേരേ വിപരീതമായി പോവുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം.
ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നത്‌ "മലയാളവാര്‍ത്ത" യെക്കുറിച്ചു തന്നെ ( http://www.malayalavarta.net/ )
ഒരു നാടന്‍ വര്‍ത്തമാനം പോലെ പറഞ്ഞാല്‍,
അതിന്റെ അഡ്‌മിനിസ്‌ട്രേറ്റര്‍ക്ക്‌ വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാവാം, മലയാളികളറിയാനാഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റെല്ലാ വാര്‍ത്തകളേയും മറന്ന്‌ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഫോട്ടോയും കാര്‍ട്ടുണും വിലാസവും കൊടുത്ത്‌ ബൂലോഗരെ വിരസമാക്കുന്നത്‌.
മറ്റുള്ള മാധ്യമങ്ങളില്‍ ഒരു സൃഷ്ടിയോ വാര്‍ത്തയോ വിശകലനമോ എന്തുമായിക്കൊള്ളട്ടെ ഒന്നിലധികം കൈകളിലൂടെ മനസ്സുകളിലൂടെ, ബുദ്ധിയിലൂടെയാണ്‌ പുറംലോകത്തെത്തുന്നത്‌. ബ്ലോഗില്‍ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ സൃഷ്ടികള്‍ പുറത്തു വരുന്നത്‌, മറ്റൊരുവന്റെ ഇടപെടലുകളില്ലാതെ, മയപ്പെടുത്തലുകളില്ലാതെ എല്ലാതരം വൃക്തി വൈചിത്രങ്ങളോടേയും ചിലപ്പോള്‍ വൃക്തിയുടെ വൈകൃതങ്ങള്‍ പോലും വെളിപ്പടുന്ന രിതിയിലാവാം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്‌. വായനക്കാര്‍ പലപ്പോഴും അതിന്‌ അത്ര മത്രമേ ഗൗരവം നല്‍കാറുമുള്ളു.
വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ നിന്നും വരുന്ന വ്യക്തികളുടെ വൈചിത്രങ്ങളും വൈകല്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ നിലപാടുകളെ പക്വമതിയായ ഒരു മനുഷ്യനും എടുത്തു വിഴുങ്ങാറില്ല. പകരം തിരുത്താന്‍ ശ്രമിക്കും. അതിനാണല്ലൊ, മറ്റു മാധ്യമങ്ങളിലില്ലാത്ത കമന്റു്‌ ഓപ്‌്‌ഷന്‍ ബ്ലോഗുകളില്‍ ഉണ്ടായത്‌.
"ചിത്രകാരന്‍" എന്ന വ്യക്തിയുടെ നിലപാടുകളോടുള്ള വിയോജിപ്പുകള്‍. ആ വ്യക്തിയുടെ ഫോട്ടോയും വിലാസവും ഫോണ്‍ നമ്പറും കൊടുത്തല്ല പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടത്‌ എന്ന്‌ എനിക്കു തോന്നുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും ബ്ലോഗ് അക്കാദമിയിലൂടെ അദ്ദേഹത്തെ മിക്കവര്‍ക്കും അറിയാവുന്ന സ്ഥിതിക്ക്‌. അറിയപ്പെടാത്ത ഒര്‌ അപകടകാരി അനോണിയെക്കുറിച്ചാണ്‌ ഇത്തരം പോസ്‌റ്റ്‌ എങ്കില്‍ ഇത്‌ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടേനെ.
ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ ഈ "സമാധാനപ്രേമി" യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്‌ സമാധാനക്കേടാണ്‌. ഇത്‌ അദ്ദേഹം തിരുത്തുമെന്ന്‌ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
"ബ്ലോഗുകള്‍ ശാന്തിയും സുരക്ഷയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവയാവണം"
എന്ന വളരെ ആകര്‍ഷണീയമായ വാക്കുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച്‌ ചെയ്യുന്ന പ്രവര്‍ത്തി നേരേ വിപരീതമായി പോവുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം.
ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നത്‌ "മലയാളവാര്‍ത്ത" യെക്കുറിച്ചു തന്നെ ( http://www.malayalavarta.net/ )
ഒരു നാടന്‍ വര്‍ത്തമാനം പോലെ പറഞ്ഞാല്‍,
അതിന്റെ അഡ്‌മിനിസ്‌ട്രേറ്റര്‍ക്ക്‌ വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാവാം, മലയാളികളറിയാനാഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റെല്ലാ വാര്‍ത്തകളേയും മറന്ന്‌ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഫോട്ടോയും കാര്‍ട്ടുണും വിലാസവും കൊടുത്ത്‌ ബൂലോഗരെ വിരസമാക്കുന്നത്‌.
മറ്റുള്ള മാധ്യമങ്ങളില്‍ ഒരു സൃഷ്ടിയോ വാര്‍ത്തയോ വിശകലനമോ എന്തുമായിക്കൊള്ളട്ടെ ഒന്നിലധികം കൈകളിലൂടെ മനസ്സുകളിലൂടെ, ബുദ്ധിയിലൂടെയാണ്‌ പുറംലോകത്തെത്തുന്നത്‌. ബ്ലോഗില്‍ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ സൃഷ്ടികള്‍ പുറത്തു വരുന്നത്‌, മറ്റൊരുവന്റെ ഇടപെടലുകളില്ലാതെ, മയപ്പെടുത്തലുകളില്ലാതെ എല്ലാതരം വൃക്തി വൈചിത്രങ്ങളോടേയും ചിലപ്പോള്‍ വൃക്തിയുടെ വൈകൃതങ്ങള്‍ പോലും വെളിപ്പടുന്ന രിതിയിലാവാം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്‌. വായനക്കാര്‍ പലപ്പോഴും അതിന്‌ അത്ര മത്രമേ ഗൗരവം നല്‍കാറുമുള്ളു.
വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ നിന്നും വരുന്ന വ്യക്തികളുടെ വൈചിത്രങ്ങളും വൈകല്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ നിലപാടുകളെ പക്വമതിയായ ഒരു മനുഷ്യനും എടുത്തു വിഴുങ്ങാറില്ല. പകരം തിരുത്താന്‍ ശ്രമിക്കും. അതിനാണല്ലൊ, മറ്റു മാധ്യമങ്ങളിലില്ലാത്ത കമന്റു്‌ ഓപ്‌്‌ഷന്‍ ബ്ലോഗുകളില്‍ ഉണ്ടായത്‌.
"ചിത്രകാരന്‍" എന്ന വ്യക്തിയുടെ നിലപാടുകളോടുള്ള വിയോജിപ്പുകള്‍. ആ വ്യക്തിയുടെ ഫോട്ടോയും വിലാസവും ഫോണ്‍ നമ്പറും കൊടുത്തല്ല പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടത്‌ എന്ന്‌ എനിക്കു തോന്നുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും ബ്ലോഗ് അക്കാദമിയിലൂടെ അദ്ദേഹത്തെ മിക്കവര്‍ക്കും അറിയാവുന്ന സ്ഥിതിക്ക്‌. അറിയപ്പെടാത്ത ഒര്‌ അപകടകാരി അനോണിയെക്കുറിച്ചാണ്‌ ഇത്തരം പോസ്‌റ്റ്‌ എങ്കില്‍ ഇത്‌ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടേനെ.
ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ ഈ "സമാധാനപ്രേമി" യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്‌ സമാധാനക്കേടാണ്‌. ഇത്‌ അദ്ദേഹം തിരുത്തുമെന്ന്‌ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
Tuesday, September 30, 2008
മാരീച-രാജേന്ദ്ര സംവാദം
മാരീചന്‍ എന്ന ബ്ലോഗറും മാരീചനും മുമ്പേ ബ്ലോഗറായ മാതൃഭൂമിയിലൂടെ മലയാളിക്ക്‌ സുപരിചിതനായ ഇന്ദ്രന്‍ എന്ന എന്‍.പി. രാജേന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിലൂടെ ഒരു മീഡിയ എന്ന നിലക്ക്‌ മലയാളം ബ്ലോഗിന്റെ സാദ്ധ്യതയും അതിന്റെ ദൗത്യവും നിര്‍വ്വഹിച്ചിരുന്നു കഴിഞ്ഞ ദിനങ്ങള്‍. അറിഞ്ഞ വിവരങ്ങള്‍ മുതലാളിയേയും മേലധികാരികളേയും ഭയക്കാതെ ജനസമക്ഷം അവതരിപ്പിക്കാം എന്ന ബ്ലോഗുകളുടെ സാദ്ധ്യതയെ മാരീചന്‍ പരമാവധി ഇവിടെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി.
സംവാദ പോസ്‌റ്റുകള്‍ :
മാരീചന്‍ : മുര്‍ഡോക്കും ഫാരിസും പിന്നെ ഏഷ്യാനെറ്റും
എന്‍.പി.ആര്‍. : മര്‍ഡോക്‌ വന്നിട്ട്‌ കാലമെത്രയായി !
മാരീചന്‍ : വിശുദ്ധ പശുക്കളുടെ അകിടും തേടി...
എന്‍.പി.ആര്‍. : മര്‍ഡോക്കും മാരീചനും മൂര്‍ത്തിയും ശേഷം മഹാന്മാരും
മാരീചന്‍ : എന്‍ പി രാജേന്ദ്രന് ആദരവോടെ.........
മാരീചന്‍ : എന്‍ പി ആറിന് മറുപടി... രണ്ടാം ഭാഗം
മാരീചന്‍ : മറുപടി - അവസാന ഭാഗം
ആഗോള മാധ്യമഭീമന്‍ മര്‍ഡോകിന്റെ മലയാളനാട്ടിലേക്കുള്ള വരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്‌ സംവാദം തുടങ്ങിയതെങ്കിലും കമന്റിടപെടലുകളിലൂടെ ഫാരിസ്‌ അബൂബക്കറും വി.എസ്‌. അച്യൂതാനന്ദനും പിന്നെ മാതൃഭൂമിയും കടന്നുവന്നു. മാതൃഭൂമിയുടെ പിന്നാമ്പുറകഥകളാണ്‌ വായനക്കാരെ ഏറെ ആകര്‍ഷിച്ചത്‌. വി.എസിനെക്കുറിച്ചധികം പറയുമ്പോള്‍ കാളിദാസനും ചിലയിടത്ത്‌ വ്യക്തിഹത്യയുടെ തലത്തിലേക്ക്‌ വാക്കുകള്‍ വന്നപ്പോള്‍ സിമിയും ഇടപെടുന്നു.
ഫോര്‍ത്ത്‌ എസ്‌റ്റേറ്റ്‌
ഉയര്‍ന്ന ജനാധിപത്യബോധമുള്ളതിനാലാവും മലയാളിക്ക്‌ പത്രപാരായണം ജീവിതത്തില്‍ അനിവാര്യമായ ഒരു ഘടകമാണ്‌. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ "നാലാംകാല്‍" എന്നാണ്‌ പൊതുവെ മാധ്യമങ്ങളെ വിശേഷിപ്പിക്കാറ്‌. മറ്റു മൂന്നു ഘടകങ്ങളിലേയും അരുതായ്‌മകളെക്കുറിച്ച്‌ അല്‍പാല്‍പ കഥകളെങ്കിലും പത്രങ്ങളിലുടെ ലഭിക്കാറുണ്ട്‌. ബാക്കി വന്ന അല്‍പഭാഗത്തെ മലയാളി മുക്കിലും മൂലയിലും കൂടിയിരുന്ന്‌ വാമൊഴിയായി ഇരുന്ന്‌ പൂരിപ്പിക്കാറുമുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ നമുക്കു കിട്ടുന്ന അത്തരം വാര്‍്‌ത്തകള്‍ അല്‍പം മാത്രമാവുന്നതിന്‌ കാരണം, ഒരു പക്ഷേ മാധ്യമങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വീണ്ടും ചില അരുതായ്‌മകളാവാം. ഇങ്ങിനെ വയ്യായ്‌മകളിലെത്തിപ്പെട്ട നാലാം കാലിനു ഊര്‍ജ്ജം പകരുന്ന തരത്തിലാണ്‌ മാധ്യമലോകത്തേക്ക്‌ ബ്ലോഗുകളുടെ വരവ്‌. ഒരു ബ്ലോഗര്‍ എന്ന നിലയില്‍ വസ്‌തുതകള്‍ വെളിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള മാരീചന്റെ ശ്രമത്തെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു അതോടൊപ്പം കാര്യങ്ങള്‍ വായിക്കുകയും പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്‌ത രാജേന്ദ്രനേയും.
എന്നാല്‍,
മാധ്യമങ്ങളിലെ പിന്നാമ്പുറകഥകള്‍ മലയാളിയുടെ പരദൂഷണ വേദികളില്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വിരുന്നായി വരാറുണ്ട്‌. വേണ്ടത്ര ആധികാരികതയില്ലാത്ത ഈമാതിരി വാമൊഴികളെ മലയാളികള്‍ പെട്ടെന്നൊന്നും വിഴുങ്ങാറുമില്ല. ക്രൈം നന്ദകുമാറിനെ ശരാശരി മലയാളി വായനക്കാര്‍ എതിരേറ്റതും അരുതാത്തത്‌ അറിയാനുള്ള വ്യാഗ്രതകൊണ്ടുമാത്രം. കേള്‍ക്കാനുള്ളതൊക്കെ ചെവികൂര്‍പ്പിച്ച്‌ മൂളി കേട്ടും വായിച്ചും "ങ്‌ഹാ.. എല്ലാം കണക്കാ" എന്ന്‌ നെടിവീര്‍പ്പിട്ട്‌ പതിവുപോലെ മൂടും തട്ടി മലയാളി എഴുന്നേറ്റു പോവും. ഈയൊരു അപര്യാപ്‌തതയെ ഏതു തരത്തിലാണ്‌ ബ്ലോഗുകള്‍ പരിഹരിക്കുന്നത്‌ എന്ന്‌ ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ സ്വയം പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. മറ്റു മീഡിയകള്‍ക്കുമേല്‍ സമൂഹത്തിന്‌ ഒരു വിശ്വാസമുണ്ട്‌. സത്യസന്ധമല്ലാത്തത്‌ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടും എന്ന ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടാവാം അത്‌. എന്നാല്‍ ഇതുപോലുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ബ്ലോഗുകളില്‍ എന്ത്‌ ആധികാരികതയാണുള്ളത്‌. എങ്ങിനെയെങ്കിലും ആധികാരികതയും വിശ്വാസതയും ആര്‍ജ്ജിച്ചാല്‍ മാത്രമെ ഒരു മാധ്യമം എന്ന നിലക്ക്‌ ബ്ലോഗുകള്‍ക്ക്‌ നട്ടെല്ലുയര്‍ത്തി തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയൂ. കവിതയെഴുത്തിനും കഥ പറച്ചിലിനും ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം സമൂഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുരുതര പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ ഇടപെടുന്നവരും കാണിച്ചാല്‍ അത്തരം ഭാഷണങ്ങളെ മഞ്ഞപത്രങ്ങളിലെ പരദൂഷണ കോളത്തിനുള്ള പ്രാധാന്യമെ പൊതുജനം കല്‍പിച്ചുതരികയുള്ളു.
സംവാദ പോസ്‌റ്റുകള്‍ :
മാരീചന്‍ : മുര്‍ഡോക്കും ഫാരിസും പിന്നെ ഏഷ്യാനെറ്റും
എന്‍.പി.ആര്‍. : മര്‍ഡോക്‌ വന്നിട്ട്‌ കാലമെത്രയായി !
മാരീചന്‍ : വിശുദ്ധ പശുക്കളുടെ അകിടും തേടി...
എന്‍.പി.ആര്‍. : മര്‍ഡോക്കും മാരീചനും മൂര്‍ത്തിയും ശേഷം മഹാന്മാരും
മാരീചന്‍ : എന്‍ പി രാജേന്ദ്രന് ആദരവോടെ.........
മാരീചന്‍ : എന്‍ പി ആറിന് മറുപടി... രണ്ടാം ഭാഗം
മാരീചന്‍ : മറുപടി - അവസാന ഭാഗം
ആഗോള മാധ്യമഭീമന്‍ മര്‍ഡോകിന്റെ മലയാളനാട്ടിലേക്കുള്ള വരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്‌ സംവാദം തുടങ്ങിയതെങ്കിലും കമന്റിടപെടലുകളിലൂടെ ഫാരിസ്‌ അബൂബക്കറും വി.എസ്‌. അച്യൂതാനന്ദനും പിന്നെ മാതൃഭൂമിയും കടന്നുവന്നു. മാതൃഭൂമിയുടെ പിന്നാമ്പുറകഥകളാണ്‌ വായനക്കാരെ ഏറെ ആകര്‍ഷിച്ചത്‌. വി.എസിനെക്കുറിച്ചധികം പറയുമ്പോള്‍ കാളിദാസനും ചിലയിടത്ത്‌ വ്യക്തിഹത്യയുടെ തലത്തിലേക്ക്‌ വാക്കുകള്‍ വന്നപ്പോള്‍ സിമിയും ഇടപെടുന്നു.
ഫോര്‍ത്ത്‌ എസ്‌റ്റേറ്റ്‌
ഉയര്‍ന്ന ജനാധിപത്യബോധമുള്ളതിനാലാവും മലയാളിക്ക്‌ പത്രപാരായണം ജീവിതത്തില്‍ അനിവാര്യമായ ഒരു ഘടകമാണ്‌. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ "നാലാംകാല്‍" എന്നാണ്‌ പൊതുവെ മാധ്യമങ്ങളെ വിശേഷിപ്പിക്കാറ്‌. മറ്റു മൂന്നു ഘടകങ്ങളിലേയും അരുതായ്‌മകളെക്കുറിച്ച്‌ അല്‍പാല്‍പ കഥകളെങ്കിലും പത്രങ്ങളിലുടെ ലഭിക്കാറുണ്ട്‌. ബാക്കി വന്ന അല്‍പഭാഗത്തെ മലയാളി മുക്കിലും മൂലയിലും കൂടിയിരുന്ന്‌ വാമൊഴിയായി ഇരുന്ന്‌ പൂരിപ്പിക്കാറുമുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ നമുക്കു കിട്ടുന്ന അത്തരം വാര്‍്‌ത്തകള്‍ അല്‍പം മാത്രമാവുന്നതിന്‌ കാരണം, ഒരു പക്ഷേ മാധ്യമങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വീണ്ടും ചില അരുതായ്‌മകളാവാം. ഇങ്ങിനെ വയ്യായ്‌മകളിലെത്തിപ്പെട്ട നാലാം കാലിനു ഊര്‍ജ്ജം പകരുന്ന തരത്തിലാണ്‌ മാധ്യമലോകത്തേക്ക്‌ ബ്ലോഗുകളുടെ വരവ്‌. ഒരു ബ്ലോഗര്‍ എന്ന നിലയില്‍ വസ്‌തുതകള്‍ വെളിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള മാരീചന്റെ ശ്രമത്തെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു അതോടൊപ്പം കാര്യങ്ങള്‍ വായിക്കുകയും പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്‌ത രാജേന്ദ്രനേയും.
എന്നാല്‍,
മാധ്യമങ്ങളിലെ പിന്നാമ്പുറകഥകള്‍ മലയാളിയുടെ പരദൂഷണ വേദികളില്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വിരുന്നായി വരാറുണ്ട്‌. വേണ്ടത്ര ആധികാരികതയില്ലാത്ത ഈമാതിരി വാമൊഴികളെ മലയാളികള്‍ പെട്ടെന്നൊന്നും വിഴുങ്ങാറുമില്ല. ക്രൈം നന്ദകുമാറിനെ ശരാശരി മലയാളി വായനക്കാര്‍ എതിരേറ്റതും അരുതാത്തത്‌ അറിയാനുള്ള വ്യാഗ്രതകൊണ്ടുമാത്രം. കേള്‍ക്കാനുള്ളതൊക്കെ ചെവികൂര്‍പ്പിച്ച്‌ മൂളി കേട്ടും വായിച്ചും "ങ്‌ഹാ.. എല്ലാം കണക്കാ" എന്ന്‌ നെടിവീര്‍പ്പിട്ട്‌ പതിവുപോലെ മൂടും തട്ടി മലയാളി എഴുന്നേറ്റു പോവും. ഈയൊരു അപര്യാപ്‌തതയെ ഏതു തരത്തിലാണ്‌ ബ്ലോഗുകള്‍ പരിഹരിക്കുന്നത്‌ എന്ന്‌ ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ സ്വയം പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. മറ്റു മീഡിയകള്‍ക്കുമേല്‍ സമൂഹത്തിന്‌ ഒരു വിശ്വാസമുണ്ട്‌. സത്യസന്ധമല്ലാത്തത്‌ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടും എന്ന ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടാവാം അത്‌. എന്നാല്‍ ഇതുപോലുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ബ്ലോഗുകളില്‍ എന്ത്‌ ആധികാരികതയാണുള്ളത്‌. എങ്ങിനെയെങ്കിലും ആധികാരികതയും വിശ്വാസതയും ആര്‍ജ്ജിച്ചാല്‍ മാത്രമെ ഒരു മാധ്യമം എന്ന നിലക്ക്‌ ബ്ലോഗുകള്‍ക്ക്‌ നട്ടെല്ലുയര്‍ത്തി തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയൂ. കവിതയെഴുത്തിനും കഥ പറച്ചിലിനും ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം സമൂഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുരുതര പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ ഇടപെടുന്നവരും കാണിച്ചാല്‍ അത്തരം ഭാഷണങ്ങളെ മഞ്ഞപത്രങ്ങളിലെ പരദൂഷണ കോളത്തിനുള്ള പ്രാധാന്യമെ പൊതുജനം കല്‍പിച്ചുതരികയുള്ളു.
Tuesday, September 2, 2008
ബൂലോഗ ഓണവും റാഗിംഗും
അധികം പേരും പൊതുവെ ബ്ലോഗുകളുമായി ഇടപഴകുന്നത്‌ സ്വയം ആവിഷ്‌കരിക്കാനുള്ള ഒരവസരമായിട്ടാണ്‌. കവിതയോ കഥയോ ഹാസ്യമോ, അനുഭവക്കുറിപ്പുകളോ എന്തുമാവാം അത്‌. മറ്റു ചിലര്‍ സാമുഹികമായ കാഴ്‌ചപ്പാടുകള്‍ അവതരിപ്പിക്കാനും ഇടപെടാനും ഇവിടം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു. മുന്നാമതു ചിലര്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ അടക്കം അറിയാവുന്ന അറിവിനെ അന്യനു പകര്‍ന്നുകൊടുക്കുന്നു. മലയാളം ബ്ലോഗുകള്‍ ബാല്യദശയിലൂടെ കടന്നുപോവുന്നതു കൊണ്ടാവാം അത്രക്കധികം ആഴമോ, ഗൗരവമോ, അന്വേഷണാത്മകതയോ വാര്‍ത്തകളിലെ ഇടപെടലുകളോ ഇവിടെ പരിമിതമാണ്‌.
അതരിപ്പിച്ച വിഷയങ്ങളെ പൂര്‍ണ്ണമാക്കാന്‍ കമന്റു വാതിലുകളിലൂടെ വായനക്കാരനു കടന്നുവരാം എന്നതാണ്‌ ഇതിന്റെ വലിയ സാദ്ധ്യത എന്നു തോന്നുന്നു. മറ്റു മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിന്നും ബ്ലോഗുകളെ വ്യത്യസ്ഥമാക്കുന്നതും അതു തന്നെ. കമന്റ്‌ ഓപ്‌ഷന്‍ അടച്ചിട്ട ബ്ലോഗുകള്‍ ഒരു നോട്ടീസുപോലെ വായനക്കാരന്‍ വായിച്ചുപോവുന്നു എന്നുമാത്രം. ശരിക്കും ഓരോ ബ്ലോഗ്‌പോസ്‌റ്റും പൂര്‍ത്തികരിക്കപ്പെടുന്നത്‌ വായനക്കാരന്റെ ഇടപെടലുകളിലൂടേയാവണം. അങ്ങിനെയാവണം ഒരു മാധ്യമം എന്ന നിലക്ക്‌ ബ്ലോഗുകള്‍ പൂര്‍ണ്ണമാവേണ്ടത്‌. വായനക്കാരുടെ ഇടപെടലുകളെക്കുറിച്ച്‌ കൂടുതല്‍ പറയാനാണ്‌ ഇത്രയും സൂചിപ്പിച്ചത്‌.
കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ മലയാളം ബ്ലോഗുകളില്‍ കൂടുതല്‍ വായിക്കപ്പട്ട രണ്ടു വിരുദ്ധപ്രകൃതികളെ ശ്രദ്ധിക്കാനിടയായി. കാപ്പിലാന്റെ തോന്ന്യാശ്രമം മുറ്റത്തു നടന്ന ഓണാഘോഷങ്ങളാണ്‌ ഒന്ന്‌. പോസ്‌റ്റിനെ വെല്ലുന്ന കമന്റുകളിലൂടെ വായനക്കാരന്റെ സജീവത ഇവിടെ കാണാം. കവിതാമല്‍സരം, കമ്പവലി മല്‍സരം, നാടക മല്‍സരം തുടങ്ങി പൊടിപൂരം തന്നെ ഇവിടം. ഏതൊരു ആഘോഷവും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുന്നു എന്ന വസ്‌തുതക്ക്‌ ഇവിടവും തെളിവായി മാറുന്നു.
ബ്ലോഗു വായനക്കാരനെ വിരുദ്ധ ദിശയിലേക്കു നയിക്കുകയോ, കൂടുതല്‍ വായിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്‌ത മറ്റൊരു ബ്ലോഗ്
അനോണിമാഷ്‌ ന്റെ സ്വാശ്രയബ്ലോഗായിരുന്നു. (ബ്ലോഗിന്റെ പേരും ബ്ലോഗുടമയുടെ പേരും കൊള്ളക്കാരന്റെ മുഖംമൂടിപേലെ, വിദൂഷകന്റെ കെട്ടുകാഴ്‌ച പോലെ പെട്ടെന്നു തന്നെ അദ്ദേഹം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. ഇനി നാളെ മറ്റൊന്നാവാം നാമം) ഇവിടെ ബ്ലോഗുകളെ നവീകരിക്കാന്നെന്ന മട്ടില്‍ ചില ദുര്‍ബ്ബലരായ ബ്ലോഗുടമകളെ റാഗ്‌ ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഈ മാഷ്‌. പ്രതിലോമപരമായ ദൗത്യനിര്‍വ്വഹണം പോലെ ഇവിടേയും ബ്ലോഗ്‌പോസ്‌റ്റിന്റെ അര്‍ത്ഥങ്ങളും അനര്‍ത്ഥങ്ങളും കമന്റുകളിലൂടെ പൂര്‍ത്തികരീച്ചത്‌ മിക്കവാറും അനോണിമാര്‍ തന്നെ.
ഇനി അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍കൂടി ഇവിടെ കുറിച്ചുവെക്കട്ടെ:
പൊതുവെ കവികളും കലാകാരന്‍മാരും പലതരം വിഷമങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്ന, സാഹചര്യങ്ങളാല്‍ പെട്ടെന്നു ഉലഞ്ഞുപോവുന്ന ദുര്‍ബ്ബലമനസ്സുള്ളവരാണ്‌.. അവരുടെ നെടുവീര്‍പ്പുകളും വിങ്ങലുകളും ബ്ലോഗ്‌പോസ്‌റ്റുകളായി വരികയും ഒരു സഹജീവി എന്ന നിലക്കെങ്കിലും ഒരു തരം അംഗീകാരം അവര്‍ക്ക്‌ മറ്റുള്ളവരുടെ കമന്റുകളിലൂടെ കിട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. ബുദ്ധിപരതക്കപ്പുറം ഹൃദയംകൊണ്ടാണ്‌ പൊതുവെ കവികള്‍ സംവേദിക്കുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടാവാം ഇവര്‍ ഭാഷക്കപ്പുറം മാനുഷിക ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക്‌ നല്ല വില കല്‍പിക്കുന്നതും. ഈ മനുഷ്യരെ ദയാപരമായി വീക്ഷിക്കാനും വ്യക്തികളെ, അവരുടെ ലോല മനസ്സുകളെ തിരിച്ചറിയാനും പറ്റാതെ കവിതാവിമര്‍ശനത്തിന്റേയും ഭാഷാപരമായ അവഗാഹത്തിന്റേയും അളവുകോലും കുറുവടിയും പിടച്ച്‌ വരുന്ന ബൂലോഗ ബുദ്ധിജീവികളുടെ ഉറഞ്ഞുതുള്ളല്‍ ഭുരിപക്ഷം ബ്ലോഗു വായനക്കാരിലും അറപ്പും വെറുപ്പും ഭയവും ഉളവാക്കി. ഈ കവി വിമര്‍ശകര്‍ വിളയാടിയ ബ്ലോഗുകളിലേക്ക്‌ അഭിപ്രായങ്ങളുമായി കടന്നു ചെല്ലാന്‍ പോലും മറ്റു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ മടിച്ചു. പക്ഷം പിടിക്കാലായി തെറ്റിദ്ധരിച്ച്‌ ആക്രമിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമാണ്‌ ഈ പിന്നോക്കം പോക്കിന്‌ കാരണം.
മാനുഷികമായ എല്ലാ ധാരണകളേയും നിസ്സാരവല്‍ക്കരിച്ച്‌ അതി വിമര്‍ശനത്തിലൂടെ, പരിഹാസത്തിലൂടെ അവനവന്‍ വലുപ്പം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അത്തരം ചില വികൃതിതരങ്ങള്‍ എം.കെ. ഹരികുമാര്‍ എന്ന മലയാളത്തിലെ നിരൂപകന്‍, കലാകൗമുദിയിലെ തന്റെ അക്ഷരജാലകം എന്ന പംക്തിയിലുടെ ബ്ലോഗിലെ ചിലരോടു കാണിച്ചിരുന്നു. മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാരെ അടച്ചാക്ഷേപിച്ച അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധം ഇവിടെ രൂപപ്പെട്ടു. ( ബുലോഗക്ലബ്ബ്‌ ) ഒരു പരീക്ഷണംപോലെ ബ്ലോഗുകളില്‍ ഇടപെടുകയും ഒരു പുതുമാധ്യമം എന്ന നിലക്ക്‌ തന്റെ കഴിവുകള്‍ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ക്കെതിരെയായിരുന്നു ആ ആക്രമണം. എന്നാല്‍ മേല്‍പറഞ്ഞ പ്രതിഷേധത്തോടെ അത്‌ അവസാനിക്കുകയും മാന്യമായ രീതിയില്‍ ഹരികുമാര്‍ ഇപ്പോള്‍ ബ്ലോഗ് ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ അദ്ദേഹത്തോട്‌ അപ്പപ്പോഴുള്ള വിയോജിപ്പുകള്‍ മറക്കുകയും താന്‍താന്‍ മേഖലകളിലേക്ക്‌ തിരിയുകയും ചെയ്‌തു എന്ന്‌ ആ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാവും.
പിന്നീട്‌ സമീപകാലത്ത്‌ വിഷ്‌ണുപ്രസാദ്‌ എന്ന പ്രസിദ്ധ ബ്ലോഗു കവി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൊട്ടന്‍ ക്ണാപ്പന്‍ -ഒരു തെറിക്കവിത എന്ന കവിത അവതരിപ്പിച്ചപ്പോഴും അതിനു തുടര്‍ച്ചയായി സനാതനന്റെ കവിതാ കമന്റു മുറ്റത്തും കിണകിണാപ്പന്‍ രൂക്ഷ വിമര്‍ശനവുമായി മുന്നോട്ടു വന്ന്‌ തോറ്റോടി.
ഈയടുത്ത്‌ ശ്രീമതി ശ്രീദേവിയുടെ കവിതാപുസ്‌തകം എം.കെ. ഹരികുമാറുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവര്‍ പുറത്തിറക്കുകയും അവരുടെ ഹോംപേജില്‍ മോശം വിവര്‍ത്തനം നിര്‍വ്വഹിക്കുകയും ചെയ്‌തപ്പോഴാണ്‌ അനോണിമാഷിന്‌ സാഹിത്യപ്രേമം മൂത്ത്‌ ഭാഷാവിമര്‍ശനവാളുമായി പഴയ ബോധം വെച്ച്‌ ഇടംവലം നോക്കാതെ, അവരുടെ ഫോണ്‍ നമ്പറും, ഇമെയില്‍ ഐഡി.യും ബ്ലോഗില്‍ കൊടുത്തിട്ടുപോലും വെറുതെ ഒന്നു വിളിച്ചന്വേഷിക്കാന്‍ പോലും മിനക്കെടാതെ, സത്യമറിയാതെ അവരെ പരിഹസിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞത്‌. ഇവിടെ ഹരികുമാര്‍ ചെയ്‌തതിനേക്കാള്‍ മോശം പ്രവര്‍ത്തിയാണിതെന്ന്‌ അനോണിമാഷ്‌ തെളിയിച്ചു. കാരണം അനോണി മാഷിന്റെ ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തികളുടെ ഫലമായി ശ്രീദേവിനായര്‍ അവരുടെ ബ്ലോഗ്‌പോസ്‌റ്റുകള്‍ തന്നെ ഡിലിറ്റു ചെയ്‌തു. ( ബ്ലോഗ് പുലിയ്ക്ക്, ) ഹിറ്റ്‌ലറെ പോലെ സ്വയം മരിച്ചിട്ടോ വേഷംമാറി പുനര്‍ജനിച്ചാലോ ചോര പുരട്ടിയ ചരിത്രം ഇല്ലാതാവില്ലല്ലൊ.
അനോണിമാഷെപോലുളളവര്‍ ഇത്‌ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വിനിയോഗമായി കരുതുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സും വേദനയും അറിയാത്തവര്‍ക്ക്‌ എന്തു സ്വാതന്ത്ര്യം ? അല്ലെങ്കില്‍ അത്തരം സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവരെ അസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്‌ നയിക്കുന്നു എന്ന സാമാന്യബോധം പോലും ഇല്ലാതായിപോവുന്ന ഒരവസ്ഥ ഏറെ ദയനീയമല്ലെ.
അനോണികൂട്ടം പറയാതെ പറഞ്ഞ മറ്റൊരു കാര്യം ബൂലോഗ മൂല്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനാണിത്തരം പ്രവര്‍ത്തികള്‍ എന്നാണ്‌. മനുഷ്യസ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണയാവാം ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തികളിലേക്ക്‌ അവരെ നയിക്കുന്നത്‌. മൂല്യധാരണകള്‍ മനുഷ്യനില്‍ രൂപപ്പെട്ടുവരുന്നത്‌ പരിശീലനങ്ങളിലൂടെയാണ്‌. (നീതിനിര്‍വ്വഹണം നിയമത്തിന്റെ പിന്‍ബലമില്ലാതെ അസാദ്ധ്യമാവുന്ന ബാലാരിഷ്ടതകളില്‍ തന്നെയാണ്‌ മനുഷ്യസമൂഹം ഇന്നും.) പരിശീലനം എന്നാല്‍ പരിഹാസമല്ല. മാന്യമായ രീതിയില്‍ നേര്‍മുഖം കാണിച്ച്‌ തെറ്റുകള്‍ തിരുത്താനുള്ള പ്രേരണ നല്‍കിയും സ്വായം തിരുത്തിയുമാണ്‌ മൂല്യബോധം മെച്ചപ്പെടുത്തേണ്ടത്‌. ഇതു നേര്‍ക്കുനേരായ ഒരു പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനമാണ്‌. അല്ലാതെ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന്‌ കൂവിയും കളിയാക്കിയും കല്ലെറിഞ്ഞുമല്ല അത്‌ നടക്കേണ്ടത്‌. കാലം തെളിയിക്കേണ്ട ഒരര്‍ത്ഥത്തെ ഞെക്കി പഴുപ്പിക്കുന്നതെന്തിന്‌ ?
എന്നാല്‍ നിയമങ്ങളെ ഭയപ്പെട്ടിട്ടു മാത്രമല്ല മനുഷ്യര്‍ ചില സാമൂഹിക പെരുമാറ്റ ചട്ടങ്ങള്‍ പാലിക്കുന്നത്‌. അവനവനോടുള്ള, സഹജീവികളോടുള്ള സ്‌നേഹമാണ്‌ അതിനടിത്തറ. മലയാളിയില്‍ കുറേ കൂടി ശക്തമായ ഈ ബോധത്തെ ഇടതുപക്ഷ മനസ്സെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാം. പുതിയ ബ്ലോഗര്‍മാരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും എല്ലാവരുടേയും ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വിലമതിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മലയാളിയുടെ ഈ ഇടതുപക്ഷമനസ്സ്‌ ഇവിടേയും എന്നും ജ്വലിച്ചു തന്നെ നില്‍ക്കും എന്ന്‌ നമുക്കാശിക്കാം.
ഒരു കാര്യം കൂടി സൂചിപ്പിക്കട്ടെ. അനോണിമാഷ്‌ ചില കവികള്‍ക്കെതിരെ തിരിയുമ്പോള്‍തന്നെ ആ എഴുത്തുകാരുടെ പോസ്‌റ്റുകള്‍ക്ക്‌ കമന്റിട്ടവര്‍ക്കു നേരേയും കൊഞ്ഞനം കുത്തിയിരുന്നു. നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ കവിതയുടെ ശില്‍പഭംഗിയേയോ സാഹീതീമൂല്യങ്ങളേയോ അടിസ്ഥാനമാക്കിയല്ല മറ്റുള്ളവര്‍ ഇതുപോലുള്ള കവിതകള്‍ക്ക്‌ കമന്റിടുന്നത്‌. കവിതക്കപ്പുറം വീര്‍പ്പുമുട്ടലുകളുള്ള മനുഷ്യന്‍ എന്ന നിലക്കോ, ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ എന്ന നിലക്കോ ഉള്ള പരിഗണനയും തിരിച്ചും അത്തരം സമീപനം ഉണ്ടാവുമെന്ന പ്രതീക്ഷയുമാണ്‌ കമന്റുകാരെ ചലിപ്പിക്കുന്നത്‌. ഇത്‌ സ്വന്തം അഹന്തയെ തൃപ്‌തിപ്പെടുത്താനല്ല, മറിച്ച്‌ അവതരിപ്പിച്ച സൃഷ്ടികളുടെ പൂര്‍ണ്ണത വായനക്കാരനിലൂടെ അറിയാനാണ്‌, സ്വയം തിരുത്താനാണ്‌, ചലിപ്പിക്കാനാണ്‌. അനോണിമാഷെ പോലുള്ളവരെ ചലിപ്പിക്കുന്നതെന്താണ്‌ ബുദ്ധിപരതയോ, മലയാളം ബ്ലോഗുകളെ 'ഭാഷാപോഷിണി'യാക്കാനുള്ള വ്യാഗ്രതയോ, യാന്ത്രികതയോ, ഉള്‍ഭയമോ, അതോ വെറും ക്രുര മനസ്സോ എന്താണെന്നു മനസ്സിലാവുന്നില്ലല്ലോ.
എന്തായാലം കാലത്തെ ചില മസിലുപിടുത്തങ്ങള്‍ കൊണ്ടു തിരുത്തികളയാമെന്നോ തനിക്കനുയോജ്യമാക്കാമെന്നോ ഉള്ള വ്യാമോഹം വെറുതെ കുറെ വിഡ്‌ഢ്യാന്‍മാരെ സൃഷ്ടിക്കുക മാത്രമെ ചെയ്യൂകയുള്ളു.
അതരിപ്പിച്ച വിഷയങ്ങളെ പൂര്‍ണ്ണമാക്കാന്‍ കമന്റു വാതിലുകളിലൂടെ വായനക്കാരനു കടന്നുവരാം എന്നതാണ്‌ ഇതിന്റെ വലിയ സാദ്ധ്യത എന്നു തോന്നുന്നു. മറ്റു മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിന്നും ബ്ലോഗുകളെ വ്യത്യസ്ഥമാക്കുന്നതും അതു തന്നെ. കമന്റ്‌ ഓപ്‌ഷന്‍ അടച്ചിട്ട ബ്ലോഗുകള്‍ ഒരു നോട്ടീസുപോലെ വായനക്കാരന്‍ വായിച്ചുപോവുന്നു എന്നുമാത്രം. ശരിക്കും ഓരോ ബ്ലോഗ്‌പോസ്‌റ്റും പൂര്‍ത്തികരിക്കപ്പെടുന്നത്‌ വായനക്കാരന്റെ ഇടപെടലുകളിലൂടേയാവണം. അങ്ങിനെയാവണം ഒരു മാധ്യമം എന്ന നിലക്ക്‌ ബ്ലോഗുകള്‍ പൂര്‍ണ്ണമാവേണ്ടത്‌. വായനക്കാരുടെ ഇടപെടലുകളെക്കുറിച്ച്‌ കൂടുതല്‍ പറയാനാണ്‌ ഇത്രയും സൂചിപ്പിച്ചത്‌.
ആഘോഷവും അടിച്ചമര്‍ത്തലും
വായനക്കാരിടപ്പെട്ട രണ്ടു തരം സമീപനങ്ങള്‍ :കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ മലയാളം ബ്ലോഗുകളില്‍ കൂടുതല്‍ വായിക്കപ്പട്ട രണ്ടു വിരുദ്ധപ്രകൃതികളെ ശ്രദ്ധിക്കാനിടയായി. കാപ്പിലാന്റെ തോന്ന്യാശ്രമം മുറ്റത്തു നടന്ന ഓണാഘോഷങ്ങളാണ്‌ ഒന്ന്‌. പോസ്‌റ്റിനെ വെല്ലുന്ന കമന്റുകളിലൂടെ വായനക്കാരന്റെ സജീവത ഇവിടെ കാണാം. കവിതാമല്‍സരം, കമ്പവലി മല്‍സരം, നാടക മല്‍സരം തുടങ്ങി പൊടിപൂരം തന്നെ ഇവിടം. ഏതൊരു ആഘോഷവും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുന്നു എന്ന വസ്‌തുതക്ക്‌ ഇവിടവും തെളിവായി മാറുന്നു.
ബ്ലോഗു വായനക്കാരനെ വിരുദ്ധ ദിശയിലേക്കു നയിക്കുകയോ, കൂടുതല്‍ വായിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്‌ത മറ്റൊരു ബ്ലോഗ്
അനോണിമാഷ്‌ ന്റെ സ്വാശ്രയബ്ലോഗായിരുന്നു. (ബ്ലോഗിന്റെ പേരും ബ്ലോഗുടമയുടെ പേരും കൊള്ളക്കാരന്റെ മുഖംമൂടിപേലെ, വിദൂഷകന്റെ കെട്ടുകാഴ്‌ച പോലെ പെട്ടെന്നു തന്നെ അദ്ദേഹം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. ഇനി നാളെ മറ്റൊന്നാവാം നാമം) ഇവിടെ ബ്ലോഗുകളെ നവീകരിക്കാന്നെന്ന മട്ടില്‍ ചില ദുര്‍ബ്ബലരായ ബ്ലോഗുടമകളെ റാഗ്‌ ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഈ മാഷ്‌. പ്രതിലോമപരമായ ദൗത്യനിര്‍വ്വഹണം പോലെ ഇവിടേയും ബ്ലോഗ്‌പോസ്‌റ്റിന്റെ അര്‍ത്ഥങ്ങളും അനര്‍ത്ഥങ്ങളും കമന്റുകളിലൂടെ പൂര്‍ത്തികരീച്ചത്‌ മിക്കവാറും അനോണിമാര്‍ തന്നെ.
ഇനി അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍കൂടി ഇവിടെ കുറിച്ചുവെക്കട്ടെ:
കവിമനസ്സുകള്‍
പൊതുവെ കവികളും കലാകാരന്‍മാരും പലതരം വിഷമങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്ന, സാഹചര്യങ്ങളാല്‍ പെട്ടെന്നു ഉലഞ്ഞുപോവുന്ന ദുര്‍ബ്ബലമനസ്സുള്ളവരാണ്‌.. അവരുടെ നെടുവീര്‍പ്പുകളും വിങ്ങലുകളും ബ്ലോഗ്‌പോസ്‌റ്റുകളായി വരികയും ഒരു സഹജീവി എന്ന നിലക്കെങ്കിലും ഒരു തരം അംഗീകാരം അവര്‍ക്ക്‌ മറ്റുള്ളവരുടെ കമന്റുകളിലൂടെ കിട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. ബുദ്ധിപരതക്കപ്പുറം ഹൃദയംകൊണ്ടാണ്‌ പൊതുവെ കവികള്‍ സംവേദിക്കുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടാവാം ഇവര്‍ ഭാഷക്കപ്പുറം മാനുഷിക ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക്‌ നല്ല വില കല്‍പിക്കുന്നതും. ഈ മനുഷ്യരെ ദയാപരമായി വീക്ഷിക്കാനും വ്യക്തികളെ, അവരുടെ ലോല മനസ്സുകളെ തിരിച്ചറിയാനും പറ്റാതെ കവിതാവിമര്‍ശനത്തിന്റേയും ഭാഷാപരമായ അവഗാഹത്തിന്റേയും അളവുകോലും കുറുവടിയും പിടച്ച്‌ വരുന്ന ബൂലോഗ ബുദ്ധിജീവികളുടെ ഉറഞ്ഞുതുള്ളല്‍ ഭുരിപക്ഷം ബ്ലോഗു വായനക്കാരിലും അറപ്പും വെറുപ്പും ഭയവും ഉളവാക്കി. ഈ കവി വിമര്‍ശകര്‍ വിളയാടിയ ബ്ലോഗുകളിലേക്ക്‌ അഭിപ്രായങ്ങളുമായി കടന്നു ചെല്ലാന്‍ പോലും മറ്റു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ മടിച്ചു. പക്ഷം പിടിക്കാലായി തെറ്റിദ്ധരിച്ച്‌ ആക്രമിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമാണ്‌ ഈ പിന്നോക്കം പോക്കിന്‌ കാരണം.
ബ്ലോഗ് റാഗിംഗ്‌ -സമീപകാല ചരിത്രം
മാനുഷികമായ എല്ലാ ധാരണകളേയും നിസ്സാരവല്‍ക്കരിച്ച്‌ അതി വിമര്‍ശനത്തിലൂടെ, പരിഹാസത്തിലൂടെ അവനവന്‍ വലുപ്പം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അത്തരം ചില വികൃതിതരങ്ങള്‍ എം.കെ. ഹരികുമാര്‍ എന്ന മലയാളത്തിലെ നിരൂപകന്‍, കലാകൗമുദിയിലെ തന്റെ അക്ഷരജാലകം എന്ന പംക്തിയിലുടെ ബ്ലോഗിലെ ചിലരോടു കാണിച്ചിരുന്നു. മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാരെ അടച്ചാക്ഷേപിച്ച അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധം ഇവിടെ രൂപപ്പെട്ടു. ( ബുലോഗക്ലബ്ബ്‌ ) ഒരു പരീക്ഷണംപോലെ ബ്ലോഗുകളില്‍ ഇടപെടുകയും ഒരു പുതുമാധ്യമം എന്ന നിലക്ക്‌ തന്റെ കഴിവുകള്‍ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ക്കെതിരെയായിരുന്നു ആ ആക്രമണം. എന്നാല്‍ മേല്‍പറഞ്ഞ പ്രതിഷേധത്തോടെ അത്‌ അവസാനിക്കുകയും മാന്യമായ രീതിയില്‍ ഹരികുമാര്‍ ഇപ്പോള്‍ ബ്ലോഗ് ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ അദ്ദേഹത്തോട്‌ അപ്പപ്പോഴുള്ള വിയോജിപ്പുകള്‍ മറക്കുകയും താന്‍താന്‍ മേഖലകളിലേക്ക്‌ തിരിയുകയും ചെയ്‌തു എന്ന്‌ ആ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാവും.
പിന്നീട്‌ സമീപകാലത്ത്‌ വിഷ്‌ണുപ്രസാദ്‌ എന്ന പ്രസിദ്ധ ബ്ലോഗു കവി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൊട്ടന്‍ ക്ണാപ്പന്‍ -ഒരു തെറിക്കവിത എന്ന കവിത അവതരിപ്പിച്ചപ്പോഴും അതിനു തുടര്‍ച്ചയായി സനാതനന്റെ കവിതാ കമന്റു മുറ്റത്തും കിണകിണാപ്പന്‍ രൂക്ഷ വിമര്‍ശനവുമായി മുന്നോട്ടു വന്ന്‌ തോറ്റോടി.
ഈയടുത്ത്‌ ശ്രീമതി ശ്രീദേവിയുടെ കവിതാപുസ്‌തകം എം.കെ. ഹരികുമാറുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവര്‍ പുറത്തിറക്കുകയും അവരുടെ ഹോംപേജില്‍ മോശം വിവര്‍ത്തനം നിര്‍വ്വഹിക്കുകയും ചെയ്‌തപ്പോഴാണ്‌ അനോണിമാഷിന്‌ സാഹിത്യപ്രേമം മൂത്ത്‌ ഭാഷാവിമര്‍ശനവാളുമായി പഴയ ബോധം വെച്ച്‌ ഇടംവലം നോക്കാതെ, അവരുടെ ഫോണ്‍ നമ്പറും, ഇമെയില്‍ ഐഡി.യും ബ്ലോഗില്‍ കൊടുത്തിട്ടുപോലും വെറുതെ ഒന്നു വിളിച്ചന്വേഷിക്കാന്‍ പോലും മിനക്കെടാതെ, സത്യമറിയാതെ അവരെ പരിഹസിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞത്‌. ഇവിടെ ഹരികുമാര്‍ ചെയ്‌തതിനേക്കാള്‍ മോശം പ്രവര്‍ത്തിയാണിതെന്ന്‌ അനോണിമാഷ്‌ തെളിയിച്ചു. കാരണം അനോണി മാഷിന്റെ ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തികളുടെ ഫലമായി ശ്രീദേവിനായര്‍ അവരുടെ ബ്ലോഗ്‌പോസ്‌റ്റുകള്‍ തന്നെ ഡിലിറ്റു ചെയ്‌തു. ( ബ്ലോഗ് പുലിയ്ക്ക്, ) ഹിറ്റ്‌ലറെ പോലെ സ്വയം മരിച്ചിട്ടോ വേഷംമാറി പുനര്‍ജനിച്ചാലോ ചോര പുരട്ടിയ ചരിത്രം ഇല്ലാതാവില്ലല്ലൊ.
സ്വാതന്ത്ര്യം അന്ധനാക്കുമ്പോള്‍
അനോണിമാഷെപോലുളളവര്‍ ഇത്‌ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വിനിയോഗമായി കരുതുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സും വേദനയും അറിയാത്തവര്‍ക്ക്‌ എന്തു സ്വാതന്ത്ര്യം ? അല്ലെങ്കില്‍ അത്തരം സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവരെ അസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്‌ നയിക്കുന്നു എന്ന സാമാന്യബോധം പോലും ഇല്ലാതായിപോവുന്ന ഒരവസ്ഥ ഏറെ ദയനീയമല്ലെ.
ബൂലോഗനിലവാര മൂല്യബോധം
അനോണികൂട്ടം പറയാതെ പറഞ്ഞ മറ്റൊരു കാര്യം ബൂലോഗ മൂല്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനാണിത്തരം പ്രവര്‍ത്തികള്‍ എന്നാണ്‌. മനുഷ്യസ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണയാവാം ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തികളിലേക്ക്‌ അവരെ നയിക്കുന്നത്‌. മൂല്യധാരണകള്‍ മനുഷ്യനില്‍ രൂപപ്പെട്ടുവരുന്നത്‌ പരിശീലനങ്ങളിലൂടെയാണ്‌. (നീതിനിര്‍വ്വഹണം നിയമത്തിന്റെ പിന്‍ബലമില്ലാതെ അസാദ്ധ്യമാവുന്ന ബാലാരിഷ്ടതകളില്‍ തന്നെയാണ്‌ മനുഷ്യസമൂഹം ഇന്നും.) പരിശീലനം എന്നാല്‍ പരിഹാസമല്ല. മാന്യമായ രീതിയില്‍ നേര്‍മുഖം കാണിച്ച്‌ തെറ്റുകള്‍ തിരുത്താനുള്ള പ്രേരണ നല്‍കിയും സ്വായം തിരുത്തിയുമാണ്‌ മൂല്യബോധം മെച്ചപ്പെടുത്തേണ്ടത്‌. ഇതു നേര്‍ക്കുനേരായ ഒരു പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനമാണ്‌. അല്ലാതെ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന്‌ കൂവിയും കളിയാക്കിയും കല്ലെറിഞ്ഞുമല്ല അത്‌ നടക്കേണ്ടത്‌. കാലം തെളിയിക്കേണ്ട ഒരര്‍ത്ഥത്തെ ഞെക്കി പഴുപ്പിക്കുന്നതെന്തിന്‌ ?
എന്നാല്‍ നിയമങ്ങളെ ഭയപ്പെട്ടിട്ടു മാത്രമല്ല മനുഷ്യര്‍ ചില സാമൂഹിക പെരുമാറ്റ ചട്ടങ്ങള്‍ പാലിക്കുന്നത്‌. അവനവനോടുള്ള, സഹജീവികളോടുള്ള സ്‌നേഹമാണ്‌ അതിനടിത്തറ. മലയാളിയില്‍ കുറേ കൂടി ശക്തമായ ഈ ബോധത്തെ ഇടതുപക്ഷ മനസ്സെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാം. പുതിയ ബ്ലോഗര്‍മാരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും എല്ലാവരുടേയും ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വിലമതിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മലയാളിയുടെ ഈ ഇടതുപക്ഷമനസ്സ്‌ ഇവിടേയും എന്നും ജ്വലിച്ചു തന്നെ നില്‍ക്കും എന്ന്‌ നമുക്കാശിക്കാം.
ഒരു കാര്യം കൂടി സൂചിപ്പിക്കട്ടെ. അനോണിമാഷ്‌ ചില കവികള്‍ക്കെതിരെ തിരിയുമ്പോള്‍തന്നെ ആ എഴുത്തുകാരുടെ പോസ്‌റ്റുകള്‍ക്ക്‌ കമന്റിട്ടവര്‍ക്കു നേരേയും കൊഞ്ഞനം കുത്തിയിരുന്നു. നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ കവിതയുടെ ശില്‍പഭംഗിയേയോ സാഹീതീമൂല്യങ്ങളേയോ അടിസ്ഥാനമാക്കിയല്ല മറ്റുള്ളവര്‍ ഇതുപോലുള്ള കവിതകള്‍ക്ക്‌ കമന്റിടുന്നത്‌. കവിതക്കപ്പുറം വീര്‍പ്പുമുട്ടലുകളുള്ള മനുഷ്യന്‍ എന്ന നിലക്കോ, ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ എന്ന നിലക്കോ ഉള്ള പരിഗണനയും തിരിച്ചും അത്തരം സമീപനം ഉണ്ടാവുമെന്ന പ്രതീക്ഷയുമാണ്‌ കമന്റുകാരെ ചലിപ്പിക്കുന്നത്‌. ഇത്‌ സ്വന്തം അഹന്തയെ തൃപ്‌തിപ്പെടുത്താനല്ല, മറിച്ച്‌ അവതരിപ്പിച്ച സൃഷ്ടികളുടെ പൂര്‍ണ്ണത വായനക്കാരനിലൂടെ അറിയാനാണ്‌, സ്വയം തിരുത്താനാണ്‌, ചലിപ്പിക്കാനാണ്‌. അനോണിമാഷെ പോലുള്ളവരെ ചലിപ്പിക്കുന്നതെന്താണ്‌ ബുദ്ധിപരതയോ, മലയാളം ബ്ലോഗുകളെ 'ഭാഷാപോഷിണി'യാക്കാനുള്ള വ്യാഗ്രതയോ, യാന്ത്രികതയോ, ഉള്‍ഭയമോ, അതോ വെറും ക്രുര മനസ്സോ എന്താണെന്നു മനസ്സിലാവുന്നില്ലല്ലോ.
എന്തായാലം കാലത്തെ ചില മസിലുപിടുത്തങ്ങള്‍ കൊണ്ടു തിരുത്തികളയാമെന്നോ തനിക്കനുയോജ്യമാക്കാമെന്നോ ഉള്ള വ്യാമോഹം വെറുതെ കുറെ വിഡ്‌ഢ്യാന്‍മാരെ സൃഷ്ടിക്കുക മാത്രമെ ചെയ്യൂകയുള്ളു.
Tuesday, August 26, 2008
Saturday, August 23, 2008
പ്രശസ്‌തി കുറയുമ്പോള്
ഗുരുകുലത്തില്‍ മനുഷ്യസ്വാഭാവ വൈചിത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചൊരു പോസ്‌റ്റു കണ്ടു. എനിക്കതു നന്നായി തോന്നി. നിങ്ങളും വായിച്ചു നോക്കുക : http://malayalam.usvishakh.net/blog/archives/323
Friday, August 22, 2008
ബ്ലോഗു വായനയുമായി
ബ്ലോഗു വായനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രതികരണങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ഇങ്ങിനെയൊരു ബ്ലോഗു തുടങ്ങുന്നു.
Subscribe to:
Posts (Atom)
